ახალგაზრდა სენეგალელი ქალის ისტორია ავლენს მიგრაციის პირობებში ქალთა საშინაო შრომის უხილავ, ემოციურ და ფსიქოლოგიურ მხარეს. აჩვენებს, როგორ ყალიბდება ეს შრომა რასობრივი უთანასწორობით, იზოლაციითა და ძალაუფლების დისბალანსით. მთავარი გმირის უკეთესი ცხოვრების იმედები ექსპლუატაციისა და დეჰუმანიზაციის პირობებში თანდათან ინგრევა, რითიც იკვეთება, რომ ზრუნვის შრომა მიგრანტი ქალებისთვის ერთდროულად არის როგორც ეკონომიკური გადარჩენის საშუალება, ისე ღრმა დაუცველობის და ჩაგვრის სივრცე. ფილმის “შავი გოგონა” ჩვენების შემდეგ გაიმართება დისკუსია, რომელიც შეეხება მიგრანტი ქალების უხილავ და დაუფასებელ ზრუნვის შრომას. უსმან სემბენეს ნამუშევარზე დაყრდნობით ვისაუბრებთ რასობრივი, გენდერული და კლასობრივი უთანასწორობის გადაკვეთაზე, ძალაუფლების დისბალანსსა და მიგრაციის „ოცნებასა“ და რეალობას შორის წინააღმდეგობაზე. დისკუსია ასევე შეეხება იმას, რამდენად აქტუალურია ფილმში წამოჭრილი საკითხები დღევანდელ სოციალურ და შრომით კონტექსტში. ასევე მნიშვნელოვანია პერსპექტივა, რომ კინოს შეუძლია ხილული გახადოს ადამიანის არსებობა და მისი შრომა. ამ შემთხვევაში კონკრეტულად საშინაო ზრუნვის შრომა - ხშირად დაუფასებელი, უხილავი, ექსპლუატაციის ველში მოქცეული სიყვარულის სახელით. ემიგრანტი მშრომელი ქალის ხმას ეკრანიდან თუ სიჩუმეს, უამრავი სხვა მშრომელის ექო ახლავს. კინო, როგორც ადამიანის არსებობის მტკიცებულება და სოლიდარობის იმპულსების გაცვლის სივრცეც იქნება განხილული.

შესავალი და დისკუსიის მონაწილეები კინოს მკვლევრები: ლიკა გლურჯიძე, ალექსანდრე გაბელია.

ზრუნვის შრომა უხილავი შრომაა, რომელიც ქალებს პროფესიად გვექცა. სწორედ ქალობა ხდება მიზეზი მისი უხილავად დარჩენის დიასახლისობიდან ემიგრანტობამდე, მშობლობიდან ძიძობამდე, მომვლელობიდან ექთნობამდე. დღეს საქართველოში 17500 ოჯახში დასაქმებული მშრომელია. ემიგრაციაში ზრუნვის მშრომელების რაოდენობის სტატისტიკას სახელმწიფო არ აწარმოებს. მიგრანტი საოჯახო მშრომელები და საქართველოში დარჩენილი მათი ოჯახების დაცვა ამ დრომდე არ გამხდარა სახელმწიფოს ინტერესის საგანი.

როგორია ზრუნვის შრომა საქართველოში და ემიგრაციაში? რა გარემოებებს მივყავართ ემიგრაციის გადაწყვეტილებამდე? რა არის ემიგრაციის ფასი? საოჯახო და ზრუნვის მშრომელების პროფკავშირის წევრები ილაპარაკებენ გზაზე, რომელსაც გავდივართ.

დისკუსიის მონაწილეები:

თამუნა ჟიჟიაშვილი - ძიძა, ყოფილი ემიგრანტი, საოჯახო და ზრუნვის მშრომელების პროფკავშირის თანადამფუძნებელი;

ეკა მუშკუდიანი - ისტორიკოსი, ემიგრანტის შვილი, საოჯახო და ზრუნვის მშრომელების პროფკავშირის თანადამფუძნებელი;

ზიზი კალატოზიშვილი - მოხუცის მომვლელი, ყოფილი ემიგრანტი, საოჯახო და ზრუნვის მშრომელების პროფკავშირის წევრი;

ინა ჩარკვიანი - ზრუნვის შრომის მკვლევარი, საოჯახო და ზრუნვის მშრომელების პროფკავშირის თანადამფუძნებელი.